Έκθεση μαθητή σε αμερικανικό σχολείο

Το παράδοξο της εποχής μας μέσα στην ιστορία είναι ότι έχουμε
ψηλότερα κτήρια, αλλά κοντύτερο ψυχισμό.
Φαρδύτερες λεωφόρους, αλλά στενότερες οπτικές γωνίες.
Σπαταλούμε περισσότερο, αλλά έχουμε λιγότερα.
Αγοράζουμε περισσότερα, αλλά απολαμβάνουμε λιγότερο.

Έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και μικρότερες οικογένειες.
Περισσότερες ανέσεις, αλλά λιγότερο χρόνο.
Έχουμε περισσότερα πτυχία, αλλά λιγότερη αντίληψη.
Περισσότερη γνώση, αλλά λιγότερη κρίση.
Περισσότερους ειδήμονες, αλλά λιγότερες λύσεις.
Περισσότερα φάρμακα, αλλά λιγότερο καλή φυσική κατάσταση.

Έχουμε πολλαπλασιάσει τα αποκτήματά μας, αλλά έχουμε μειώσει τις αξίες μας..

Μιλάμε πολύ, αγαπάμε σπανιότατα και μισούμε συχνότατα.

Έχουμε μάθει πώς να 'κερδίζουμε το ψωμί μας', αλλά όχι πώς να κερδίζουμε τη ζωή.
Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή, αλλά όχι ζωή στα χρόνια μας.

Ταξιδεύουμε στο φεγγάρι, αλλά δυσκολευόμαστε να διασχίσουμε τον δρόμο, ώστε να συναντήσουμε ένα νέο γείτονα.

Κατακτήσαμε το κενό του διαστήματος, αλλά όχι το εσωτερικό μας κενό.
Καθαρίσαμε τον αέρα, αλλά βρωμίσαμε την ψυχή μας.
Διασπάσαμε το άτομο, αλλά όχι την εμπάθεια και την προκατάληψή μας.

Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα, αλλά χαμηλότερη ηθική.
Γίναμε πολλοί σε ποσότητα, αλλά λίγοι σε ποιότητα.

Αυτή είναι η εποχή των ψηλών ανθρώπων, αλλά των μικρών χαρακτήρων.
Του γρήγορου κέρδους, αλλά των ρηχών σχέσεων.

Αυτή είναι η εποχή του κόσμου της ειρήνης, αλλά των εσωτερικών συγκρούσεων.
Περισσότερης άνεσης, αλλά λιγότερης διασκέδασης.
Περισσότερων ειδών διατροφής, αλλά λιγότερης θρεπτικότητας.

Αυτή είναι η εποχή των δύο εισοδημάτων (και των δύο συζύγων), αλλά περισσότερων διαζυγίων.
Των εντυπωσιακότερων κατοικιών, αλλά διαλυμένων σπιτιών.

Είναι η εποχή που υπάρχουν πολλά στις βιτρίνες και λιγότερα αποθέματα.

Πρώτη μέρα στο σχολείο

πρώτη μέρα στο σχολείο .... Ζακ Πρεβέρ

Δύο και δύο τέσσερα
τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι.
Επαναλάβατε! λέει ο δάσκαλος.
Δύο και δύο τέσσερα
τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι.
Μα να το πουλί-λύρα
που περνά στον ουρανό.
Το παιδί το βλέπει,
το παιδί το ακούει,
το παιδί το φωνάζει:
Σώσε με, παίξε μαζί μου,
πουλί!
Τότε το πουλί κατεβαίνει
και παίζει με το παιδί.
Δύο και δύο τέσσερα.
Επαναλάβατε! λέει ο δάσκαλος.
Και το παιδί παίζει,
το πουλί παίζει μαζί του…
Τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι
δεκάξι και δεκάξι πόσα κάνουν;
Δεν κάνουν τίποτα δεκάξι και δεκάξι
και προπάντων όχι τριάντα δύο
έτσι ή αλλιώς
και φεύγουν.
Και το παιδί έκρυψε το πουλί
μες στο θρανίο του
κι όλα τα παιδιά
ακούν το τραγούδι του
κι όλα τα παιδιά ακούν τη μουσική
κι οχτώ κι οχτώ στη βόλτα τους φεύγουν
και τέσσερα και τέσσερα και δυο και δυο
στη βόλτα τους το σκάνε
κι ένα κι ένα δεν κάνουν ούτε ένα ούτε δύο
ένα ένα το ίδιο φεύγουν.
Και το πουλί-λύρα παίζει
και το παιδί τραγουδάει
κι ο καθηγητής φωνάζει:
Πότε θα πάψετε να κάνετε τον καραγκιόζη!
Μα όλα τ' άλλα παιδιά
ακούν τη μουσική
και οι τοίχοι της τάξης
σωριάζονται ήσυχα.
Και τα τζάμια ξαναγίνονται άμμος
το μελάνι ξαναγίνεται νερό
τα θρανία ξαναγίνονται δένδρα
η κιμωλία ξαναγίνεται ακρογιαλιά
το φτερό ξαναγίνεται πουλί.

[πηγή: Ζακ Πρεβέρ, Κουβέντες, μτφρ. Μιχάλης Μεϊμάρης, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1994, σ. 124-125]

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Τι πραγματικά σημαίνει φτώχεια!

Μια πλούσια οικογένεια ζει -όπως είναι φυσικό- με όλες τις ανέσεις, απολαμβάνοντας καθημερινά ό,τι επιθυμεί...
μόνο που όλα τα μέλη της δείχνουν να μην εκτιμούν τον πλούτο τους. Το αντίθετο, μάλιστα! Είναι τις περισσότερες φορές αχάριστοι, δύσκολα ικανοποιούνται και πάντα ονειρεύονται κάτι παραπάνω από αυτό που έχουν. Ο πατέρας, απογοητευμένος από την αχαριστία, αποφασίζει να ξεκινήσει τη διδαχή από το γιο του και να του δείξει στην πράξη τι σημαίνει πραγματική φτώχεια. Έτσι επιλέγει μια φτωχή οικογένεια που ζει σε ένα ορεινό χωριό και τον παίρνει μαζί του να περάσουν λίγες μέρες μέσα στην απόλυτη φτώχεια… Όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως ακριβώς θα ήθελε! Το αποτέλεσμα εκπλήσσει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και όλους εμάς…
Πέρασαν τρεις μέρες και δύο νύχτες στο χωριό. Στο δρόμο της επιστροφής ο πατέρας γεμάτος αγωνία ρώτησε το γιο του:
«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;»
«Ωραία», απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.
«Και τι έμαθες;», συνέχισε με επιμονή ο πατέρας.
Ο γιος απάντησε:
- Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις…
- Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί έχουν ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές…
- Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι…
- Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα…
- Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας, ενώ αυτοί σπέρνουν και θερίζουν γι’ αυτό…
- Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη «συμφωνία» από πουλιά, βατράχια και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται πού και πού από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι…
- Εμείς μαγειρεύουμε στην ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ψήνουν στα ξύλα και ό,τι τρώνε έχει θεσπέσια γεύση…
- Εμείς για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις πόρτες ορθάνοιχτες, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους…
- Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση… Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης, την οικογένειά τους…
Ο πατέρας, έμεινε έκπληκτος από τις απαντήσεις του γιου του…
Και ο γιος ολόκληρωσε με τη φράση:
«Σ’ ευχαριστώ, μπαμπά, που μου δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…»!!!

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΦΤΩΧΟΤΕΡΟΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ… ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ… ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΟ «ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ»!!!

Τα σχόλια είναι περιττά

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Είχα ξεκινήσει να γράφω αυτό το ποίημα το προηγούμενο καλοκαίρι φέτος όμως μου δόθηκε η ευκαιρία να το τελειώσω. Το λόγο που το έγραψα δεν το ξέρω ακόμα, απλά έγραφα και βγήκε αυτό το αποτέλεσμα.Το ποίημα παρ' όλο που έχει τίτλο ''το καλοκαίρι'' αναφέρεται σε 2 διαφορετικά, χρονικά τουλάχιστον,γεγονότα ή καταστάσεις της ζωής μας.

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Μια παραίσθηση τρελή
ιδέα καλοκαιρινή
η παρέα, εγώ κι εσύμες στη θάλασσα μαζί.

Μια βουτιά από τους βράχους
απ' του καλοκαιριού τους
ο καλύτερος αυτός
που ζω μαζί σου συνεχώς.

Ο ήλιος ντάλα, χτυπάει στη παραλία
δε γίνεται καλύτερη αυτή η χημεία
φυσικές και χημείες άστα όλα τώρα
γιατί το καλοκαιριού ήρθε η ώρα.

Μπουγέλο, κέφι και χαρά
συνδυασμός είναι του καλοκαιριού παιδιά
που μας ήρθε ήδη εδώ
κεφάτο και χαμογελαστό.

Γαλανοπούλου και Μάνου
Σαββαρίκα και Νάκου
Χατζής και Καγιάς
το Σιώμο και όλους τους άλλους
ποτέ δεν ξεχνάς.

3 χρόνια μαζί
μες στα αστεία η τάξη
και πάντα εντάξει.Βοζίνης και Ρίτσα μπροστά
πίσω Σιδοπούλου και Παππά
με κοτσανολόγιο γεμάτο απ` την τάξη.

ΠΑΠΠΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

«ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΑΛΛΑΖΕΙ! Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ! ….ΕΜΕΙΣ;»

«Το κλίμα αλλάζει! Ο κόσμος αλλάζει! ….Εμείς;»: είναι ο τίτλος της θεατρικής παράστασης με θέμα οικολογικό, που ανέβασε το Γυμνάσιό μας στο παλιό Πνευματικό Κέντρο του Άργους Ορεστικού, την Πέμπτη 17 Μαΐου για τους μαθητές του σχολείου μας και τους μαθητές του Ε.Ε.Ε.Ε.Κ και την Παρασκευή 18 Μαΐου για το κοινό της πόλης μας.

Το σχολείο μας πάντα ευαισθητοποιημένο σε πρωτοπόρες δράσεις ανέλαβε το εγχείρημα να ανεβάσει μια παράσταση με θέμα που αφορά στην αλόγιστη χρήση της τεχνολογίας και τις καταστροφικές της συνέπειες στο κλίμα, τη φύση, τον πλανήτη, τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας. Αυτός ο τρόπος επιλέχθηκε για να μεταδοθούν σημαντικά οικολογικά μηνύματα και στο σπίτι και στην κοινωνία.

Μέσα από όλη αυτή τη θεατρική πράξη αναδείχθηκε η σπουδαιότητα της συνεργασίας για την επίτευξη ενός κοινού στόχου. Έγινε αντιληπτό ότι η διαδρομή να φτάσεις κάπου- «το ταξίδι προς την Ιθάκη» - έχει την ίδια αξία αν όχι μεγαλύτερη από τον ίδιο τον προορισμό.

Αυτήν την προσπάθεια την υλοποίησαν οι καθηγητές Ζαχομήτρου Μαρία, Κασκίτση Χάρη, Ράλλη Ευγενία και Κοτέντσης Πάρις με τους μαθητές της Α΄ και της Β΄ τάξης.

Αμέριστη ήταν η συμβολή και η στήριξη της κ. Γεωργίου Αποστολίδου Αργυρώς, η οποία για ακόμη μία φορά με τις γνώσεις της, την ευαισθησία της, την αγάπη της για το θέατρο, την έμπειρη ματιά της συνετέλεσε στο να παρακολουθήσουμε μία πολύ όμορφη παράσταση.

Τα έσοδα της παράστασης διατέθηκαν για την αγορά ειδών πρώτης ανάγκης για άπορες οικογένειες

ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ Γ1 ΣΤΗΝ ¨ΕΛΕΝΗ¨

ΕΝΔΥΜΑΣΙΑΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ

View more PowerPoint from arisxa

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε στην Θεατρική Παράσταση: ΄΄Το κλίμα αλλάζει! Ο κόσμος αλλάζει!.......Εμείς ;΄΄ , που διοργανώνουν οι μαθητές της Α’ και Β’ τάξης του 2ου Γυμνασίου Άργους Ορεστικού ,στο παλιό Πνευματικό Κέντρο του Άργους Ορεστικού ,την Παρασκευή 18 Μαιού 2012 και ώρα 21:30 μμ.
Σας περιμένουμε!
Η είσοδος είναι 2,00 ευρώ.
Το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα διατεθεί για αγορά ειδών πρώτης ανάγκης για άπορες οικογένειες .

ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ