Τα 11 ανεπίσημα θαύματα του κ...

More PowerPoint presentations from arisxa

Αν είχαμε δυο ζωές...

"Αν είχαμε δυο ζωές, θα ζούσαμε την πρώτη ως πρόβα, σαν δοκιμή, για να μάθουμε να ζήσουμε όπως θα θέλαμε τη δεύτερη. Αν πεθαίναμε δύο φορές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι τη δεύτερη θα πεθαίναμε καλύτερα από την πρώτη. Δυστυχώς δεν είναι έτσι. Η ζωή μας είναι μόνο μία και μάλιστα μικρής διάρκειας. Αυτό το θέατρο μπορούμε να το παίξουμε μόνο μια φορά. Χωρίς πρόβα, χωρίς δοκιμή. Γι’ αυτό, πρέπει να το παίξουμε όσο γίνεται καλύτερα και για μας τους ίδιους και για όσους αγαπάμε. Εμείς γράφουμε το σενάριο που μας αξίζει. Εμείς φτιάχνουμε τα σκηνικά που μας αρέσουν. Εμείς επιλέγουμε τους ηθοποιούς. Εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές και ταυτόχρονα οι θεατές. Στο τέλος εμείς θα το χειροκροτήσουμε ή δε θα το χειροκροτήσουμε".

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Δημήτρη Μπουραντά «Όλα σου τα ‘μαθα, μα ξέχασα μια λέξη»

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ:12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944-ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Πλήθος κόσμου ξεχύθηκε στους δρόμους της πρωτεύουσας, γιορτάζοντας την ελευθέρωσή της. Ήταν 12 Οκτωβρίου του 1944 και η γερμανική κατοχή είχε τελειώσει. «Βρήκαμε τους δρόμους γεμάτους από ανθρώπους σε τόσο πυκνή διάταξη που το αμάξι μας προχωρούσε σπρώχνοντας με δυσκολία», θυμόταν ένας Γερμανός αξιωματούχος που εγκατέλειπε την πόλη την ημέρα εκείνη. Ήδη, από νωρίς το βράδυ, μικρά γερμανικά στρατεύματα είχαν αρχίσει να υποχωρούν προς το Βορρά. Στις 06:30 το πρωί άρχισε η αποχώρηση του κυρίως σώματος και δύο περίπου ώρες αργότερα, οι ελάχιστοι Γερμανοί που είχαν απομείνει, συγκεντρώθηκαν στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, όπου σε μία βιαστική τελετή, ο στρατηγός Φέλμι κατέθεσε στεφάνι. Το τέλος της γερμανικής κατοχής σήμανε και ουσιαστικά με την υποστολή της ναζιστικής σημαίας από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης από έναν στρατιώτη στις 09:15.

Οι δρόμοι της πρωτεύουσας πλημμύρισαν με χιλιάδες σημαίες και κωδωνοκρουσίες. Ένα τρελό πανηγύρι στήθηκε. «Τώρα νιώθουμε ένα μεγάλο και ασυγκράτητο λαϊκό κύμα που μας σηκώνει και μας παίρνει. Τι ακριβώς θέλει αυτή η μάζα βέβαια κανείς δεν το ξέρει, ούτε τα πιο συνειδητά μέλη της. Δεν είναι το βιομηχανικό προλεταριάτο των μεγάλων ευρωπαϊκών κέντρων με τις συγκεκριμένες οικονομικοκοινωνικές επιδιώξεις του επιστημονικού σοσιαλισμού. Εδώ έχουμε να κάμουμε με δυνάμεις αλόγιστες. Στον αέρα υπάρχει Ρωσική Επανάσταση, μα και Γαλλική Επανάσταση και Κομμούνα του Παρισιού και απελευθερωτικός εθνικός πόλεμος και ποιος ξέρει τι άλλα θολά στοιχεία που δεν τα ξεχωρίζουμε ακόμα» έγραφε ο συγγραφέας Γιώργος Θεοτοκάς.

“Στις 21 Σεπτεμβρίου 1944 με τη βοήθεια του ΕΛΑΣ δραπέτευσα κατά τη μεταγωγή μου από τις φυλακές Συγγρού και ανέλαβα αμέσως γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Βάσης του ΚΚΕ στην Καλλιθέα. Οι εφτάμισι μήνες που είχα κάνει στη φυλακή μού είχαν στερήσει τη χαρά ν' αντιληφθώ μια εντελώς καινούργια πραγματικότητα που είχε απλωθεί στην πρωτεύουσα. Ο ΕΛΑΣ είχε ουσιαστικά όλη την εξουσία στην Αθήνα. Γιατί η δύναμη του κατακτητή ήταν πια μονάχα οι στρατώνες του και όπου έφτανε η δύναμη της εμβέλειας των όπλων του σε μια περιστασιακή επιδρομή, για να επιστρέψει μετά στις βάσεις του. Παρ' όλο που και στις εξορμήσεις του τον χτυπούσαμε και του θέταμε προβλήματα. Ήταν ουσιαστικά απελευθερωμένες όλες οι περιοχές της Αθήνας πριν από την αποχώρηση των Γερμανών. Για παράδειγμα, για να πας από την Καλλιθέα στη Νέα Σμύρνη έπρεπε να περάσεις από το φυλάκιο του ΕΛΑΣ και αν δεν ήσουν κάτοικος της περιοχής σε ρωτούσε: "Ποιος είσαι; Πού πας; Τι θέλεις εδώ;". Αν δεν είχες σημείωμα από τον ΕΛΑΣ Καλλιθέας δεν μπορούσες να περάσεις. Μερικοί θα πουν ότι αυτό ήταν στρατοκρατικό μέτρο κ.λπ., αλλά ήταν υποχρέωσή μας να διαφυλάξουμε τις δυνάμεις μας και τον λαό από τη διείσδυση πρακτόρων του εχθρού. Όσον αφορά την Αστυνομία Πόλεων ας μην ξεχνάμε ότι ήμασταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου το ΕΑΜ είχε ισχυρή αντιστασιακή οργάνωση και εκεί. Ο Γιώργης Τσαπόγας ήταν επικεφαλής του ΕΑΜ στην Αστυνομία» θυμάται ο Μανώλης Γλέζος. 

Έξι ημέρες μετά την απελευθέρωση καταφτάνει στην Αθήνα η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, υπό τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, αφού προηγουμένως είχε υπογραφεί η Συμφωνία της Καζέρτας, η οποία όριζε ότι «όλαι αι ανταρτικαί ομάδαι αι δρώσαι εν Ελλάδι τίθενται υπό τας διαταγάς της ελληνικής κυβερνήσεως εθνικής ενότητος» στην οποία συμμετείχαν το ΕΑΜ και το ΚΚΕ. «Η ελληνική κυβέρνησις» θα έθετε τις ανταρτικές δυνάμεις «υπό τας διαταγάς του Βρετανού στρατηγού Σκόμπι» που ονομάστηκε από τον ανώτατο συμμαχικό διοικητή της Μεσογείου «ως στρατηγός διοικών τας δυνάμεις εν Ελλάδι». Η ευφορία της απελευθέρωσης θα κρατήσει μόλις 45 ημέρες. Στις 3 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους ξεσπούν τα Δεκεμβριανά.

Πηγή:tvxs

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ:ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ Η ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΩΡΩΝ

"Κλείνουν το σχολείο, αλλά θα αναγκαστούν να πηγαίνουν το Σάββατο για να μη χαθεί ούτε μία εκπαιδευτική ώρα", ξεκαθάρισε η υφυπουργός Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, μιλώντας για τις συνεχιζόμενες καταλήψεις στα σχολεία.

Φαινόμενα ακόμη και χρήσης αλκοόλ, έχουμε σε σχολεία στα Γιάννενα και στην Πάτρα, είπε ακόμη η υφυπουργός σε δηλώσεις της στην ΝΕΤ.

Σε άλλο σημείο, αναφέρθηκε στους βανδαλισμούς στο 5ο λύκειο Ζωγράφου, ενώ είπε ότι στο 8ο λύκειο Πατησίων εκλάπησαν από το εργαστήριο όλοι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές.

Μάλιστα τόνισε ότι "οι καταληψίες που είναι μειοψηφίες στρέφονται κατά του εαυτού τους. Τα τελευταία χρόνια έχουμε φτάσει σε σημείο κάθε Οκτώβρη να είναι μόδα οι καταλήψεις. Δέχομαι ότι φέτος ήταν περισσότερες. Αλλά εδώ είχαμε φαινόμενα επικίνδυνα...".

Η υφυπουργός, πάντως, τόνισε ότι στη φετινή σχολική χρονιά, που είναι δυσκολότερη και από πέρυσι, έχουμε εξαιρετικά λίγα κενά, τα οποία θα καλυφθούν μέσα στην εβδομάδα με τη νέα φάση πρόσληψης αναπληρωτών.

Σχετικά με το θέμα των βιβλίων, η Εύη Χριστοφιλοπούλου τόνισε: "Μέρα με τη μέρα με αυξανόμενους ρυθμούς υπάρχει κάλυψη. Η διαβεβαίωση που έχουμε από τον Οργανισμό Διδακτικών Βιβλίων είναι ότι μέσα στον Οκτώβριο εξομαλύνεται πλήρως η κατάσταση".

Γειά χαρά σε όλους...

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΙΝΑΚΕΣ ΚΑΙ ΓΚΡΑΒΟΥΡΕΣ (ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ)

ΣΥΝΔΕΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ

Α. ΣΧΗΜΑ ΑΣΥΝΔΕΤΟ

 Οι προτάσεις μπαίνουν η μια κοντά στην άλλη χωρίς σύνδεσμο. Χωρίζονται με κόμμα. Οι προτάσεις που παραθέτονται είναι όμοιες μεταξύ τους, δηλ.:

Κύρια πρόταση + κύρια πρόταση

 ( Έβλεπε, άκουγε, δε μιλούσε ποτέ)

Δευτερεύουσα πρόταση + δευτερεύουσα πρόταση

(Αν βρέξει, αν χιονίσει, θα φύγω)

 

Β. ΠΑΡΑΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ

Οι προτάσεις συνδέονται με τους παρατακτικούς συνδέσμους :

1. Συμπλεκτικούς : και (κι) , ούτε, μήτε, ουδέ, μηδέ.

2.Αντιθετικούς     : αλλά, μα, όμως, παρά, μόνο,- χρησιμοποιούνται ως αντιθετικοί σύνδεσμοι: εντούτοις μάλιστα, έπειτα, μολαταύτα, εξάλλου

3. Διαχωριστικούς : ή , είτε.

4. Συμπερασματικούς : λοιπόν, άρα , επομένως,- ώστε.

Οι προτάσεις που συνδέονται με τους παρατακτικούς συνδέσμους είναι όμοιες, δηλ.:

Κύρια πρόταση + Κύρια πρόταση

                                                 ( Κάθισε και περίμενε ή σήκω και φύγε)

Δευτερεύουσα πρόταση + δευτερεύουσα πρόταση

(Όταν ακούει και προσέχει, καταλαβαίνει)

Γ. ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ

Α. ΟΝΟΜΑΤΙΚΕΣ:	Εισάγονται με	Άρνηση	Χρησιμεύουν ως
1. Ειδικές	Ειδικoύς συνδέσμoυς : που, πως, ότι	δε(ν)	Υποκείμενο Αντικείμενο  Επεξήγηση
2. Βουλητικές	το βουλητικό μόριο να	μη (ν)
3. Ενδοιαστικές	διστακτικούς συνδέσμους: μη (ν) μήπως	δε(ν)
4. Πλάγιες ερωτηματικές	αντωνυμίες: ποιος, πόσος, τι κτλ. επιρρήματα: πού, πότε, πώς κτλ. συνδέσμους: αν, γιατί, μήπως κτλ.	δε(ν) μη (ν)
5. Αναφορικές ονοματικές	αναφορικές αντωνυμίες: όποιος οποίος, που, όσος, ό, τι κτλ.	δε(ν) μη (ν)
Β. ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΕΣ:			Επιρρηματικοί προσδιορισμοί:
1. Τελικές	τελικούς συνδέσμους: να, για να	μη (ν)	σκοπού
2.Υποθετικές	υποθετικούς συνδέσμους: αν (εάν), άμα, σαν	δε(ν)	προϋπόθεσης
3. Χρονικές	χρονικούς συνδέσμους: όταν όποτε, καθώς, πριν, μόλις, ενώ αφού, προτού	μη (ν) δε (ν)	χρόνου
4. Αιτιολογικές	αιτιολογικού ς συνδέσμους: αφού γιατί, επειδή, εφόσον	δε (ν)	αιτίας
5. Συμπερασματικές	συμπερασματικούς συνδέσμους: ώστε (να), που (να), για να	δε(ν) μη (ν)	συμπεράσματος αποτελέσματος
6. Εναντιωματικές	εναντιωματικούς συνδέσμους: αν και, ενώ, μολονότι, μόλο που, και που, και ας	δε(ν) μη (ν)	εναντίωσης
7. Αναφορικές επιρρηματικές	αναφορικά επιρρήματα: που όπου, πως, όπως, ως, καθώς,όσο, σαν	δε (ν)	τόπου, τρόπου χρόνου,ποσού όρου, εναντiωoης

Μπορείτε να εξασκηθείτε εδώ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

Αφού ολοκληρώσαμε την εισαγωγή στη Δραματική Ποίηση καλό είναι να κάνουμε μια επανάληψη. Ας θυμηθούμε ό,τι μάθαμε επιλέγοντας τους παρακάτω συνδέσμους:
http://arisxa.fileave.com/ΑΣΚΗΣΗ%20ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ%20ΕΠΙΛΟΓΩΝ.htm
http://arisxa.fileave.com/ΑΣΚΗΣΗ%20ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΣΗΣ.htm
http://arisxa.fileave.com/ΑΣΚΗΣΗ%20ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ%20ΚΕΝΩΝ.htm
http://arisxa.fileave.com/ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ.htm

Τις ασκήσεις καθώς και σχεδιάγραμμα της εισαγωγής μπορείτε να βρείτε και εδώ

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

 Εύχομαι σε όλους, μαθητές και καθηγητές, καλή σχολική χρονιά  Ελπίζω παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες να πετύχουμε  τους στόχους μας .Και για  να ξεκινήσουμε ευχάριστα τη διαδικτυακή μας επικοινωνία ακολουθεί ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε πέρισυ στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" το οποίο καταγράφει  όσα συμβαίνουν την πρώτη μέρα στο σχολείο ,την ημέρα του αγιασμού, στην αυλή ενός δημοτικού σχολείου:

 "Η αυλή ήταν καθαρή, με τα δέντρα στην περίμετρό της κλαδεμένα, τα παγκάκια της άδεια και την αυλόπορτα κλειστή ακόμα. 13 Σεπτεμβρίου, η μέρα που άνοιξαν φέτος τα σχολεία, αρχή της εβδομάδας και ενός ακόμα σχολικού έτους, ώρα 7.30 π.μ.

Έξω από τα κάγκελα είχαν ήδη αρχίσει να μαζεύονται «οι μεγάλοι», παιδιά της Ε’ και της ΣΤ’, που δεν έχουν πια ανάγκη τη μαμά τους για να έρθουν στο σχολείο, αντράκια και κοπελούδες, όλο μεγαλίστικη κουβέντα και πεπειραμένο ύφος. Κάθε τρίτη κουβέντα ήταν «ρε συ» ή «μαλάκα» ή άλλες εξυπνάδες που τσίμπησαν το καλοκαίρι στις διακοπές και τις επαναλάμβαναν λες και τις πρόβαραν για να δουν αν μπορούν να τις υιοθετήσουν, μαζί με το όλο στυλάκι του μεγάλου, του άνετου, αυτού που δεν έχει αγωνία που ξεκινάει το σχολείο, γιατί πηγαίνει ήδη τόσα χρόνια και δικαιούται να μην είναι ψαρωμένος.

Παρότι τα κινητά απαγορεύονται, κάποιοι τα είχαν στα χέρια και έδειχναν φωτογραφίες στους άλλους ή μόστραραν τα καινούρια τους ringtones. Μαζί διηγούνταν διάφορα καλοκαιρινά κατορθώματα για το πόσες πίστες πέρασαν στο τάδε ηλεκτρονικό παιχνίδι ή για τo πόσα αστεία βίντεο είδαν στο YouTube, γελούσαν, σπρώχνονταν και ξεφώνιζαν, ενώ το βλέμμα στεφόταν συχνά προς την αυλή, μήπως και εμφανιστεί ο φύλακας να ανοίξει. Αυτό το βλέμμα ήταν που ρόδιδε τους περισσότερους, γιατί είχε μέσα του κάμποση αγωνία ανακατεμένη με προσμονή και αυτή την αβεβαιότητα που φωλιάζει μέσα στο στήθος στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς. Συχνά άκουγες εικασίες για το ποιος δάσκαλος θα πάρει ποια τάξη, αν θα είναι αυστηρός, αν θα βάζει πολλή δουλειά στο σπίτι.

Τα κορίτσια χοροπηδούσαν και αγκαλιάζονταν μόλις βλεπόντουσαν, φρέσκες φρέσκες με τις αλογοουρές τους και τα βραχιολάκια τους, με τις φουστίτσες και τις βερμούδες τους, άλλες κοντούλες κι άλλες λελέκια, όλες με γυαλιστερά μάγουλα και λαμπερά μάτια. Ετοιμες. Για μάθημα, για παρέα, για μυστικά στον διάδρομο λίγο πριν χτυπήσει κουδούνι, για μία ακόμα χρονιά σχολικής ζωής, μία ακόμα χρονιά παιδικής ηλικίας που γλιστράει προς την εφηβεία.

Κάποια στιγμή εμφανίστηκε ο φύλακας κουδουνίζοντας τα κλειδιά στα χέρια και διέσχισε το προαύλιο με σκοπό να ανοίξει την αυλόπορτα. Σφυρίγματα και επευφημίες ακούστηκαν από τα μαζεμένα παιδιά και αμέσως δημιουργήθηκε συνωστισμός στην πόρτα, λες και δεν θα προλάβαιναν να μπουν στην ώρα τους έτσι και δεν στριμώχνονταν. Πόσο ανούσια θα ήταν ώρες-ώρες το σχολείο, το μάθημα κιόλο αυτό το αλισβερίσι αν έλειπε ο μαθητικός χαβαλές!

Αφού μπήκαν οι μεγάλοι, την έπεσαν άλλοι στα παγκάκια κάτω από τα δέντρα και άλλοι μαζεύτηκαν γύρω από τα καινούρια γκράφιτι και άρχισαν να τα σχολιάζουν. Κάποιος έλεγε ότι γνώριζε «τα άτομα» που πήδηξαν τα κάγκελα και τα ζωγράφισαν και ότι αυτά ήταν πολύ «καμένα άτομα» γιατί δεν ξέρουν από γκράφιτι όπως ξέρουν «τα άτομα» που ζωγράφισαν το γυμνάσιο και όσο μιλούσε, τόσο επαναλάμβανε τη λέξη «άτομα» γεμάτος περηφάνια που την ανακάλυψε και τώρα δεν χορταίνει να τη χρησιμοποιεί γιατί η επανάληψή της τον κάνει τόσο cool.

Κι όσο γίνονταν αυτά, η αυλή γέμιζε σιγά-σιγά από παιδιά αλλά και γονείς, ντόπιους και αλλοδαπούς, που έστηναν και αυτοί τα δικά τους πηγαδάκια, έλεγαν τα νέα τους, αντάλλασσαν πληροφορίες για τις σχολές των αγγλικών ή τα γυμναστήρια της γειτονιάς, άλλαζαν τηλέφωνα, κανόνιζαν σε ποιο καφέ θα μαζευτούν μετά τον αγιασμό. Ενας χώρος γεμάτος ζωή η αυλή του σχολείου μας, παλλόμενος από τις δονήσεις που σκορπάει γύρω της η νεότητα, ξεχειλισμένος από συμπυκνωμένο ατόφιο συναίσθημα, ίσως ο μόνος χώρος που μπορεί να στεγάσει τόσες προσδοκίες, τόσα όνειρα, τόση λαχτάρα για το μέλλον, συντονισμένα στην ίδια χρονική στιγμή, αυτής της πρώτης μέρας της χρονιάς.

Και να τος εκεί ο παλιός μου μαθητής, τριτάκι φέτος, σπουδαίος όσο ποτέ, όχι μόνο γιατί μεγάλωσε μια χρονιά ακόμα, αλλά γιατί βαστάει από το χέρι τη μικρή του αδελφή που έρχεται πρώτη φορά στο νηπιαγωγείο. Εκείνη φοράει ένα ροζ κοκαλάκι στα μαλλιά και είχε ένα ύφος γεμάτο περιέργεια στο πρόσωπο. Κοιτάζει γύρω της, περιεργάζεται τον χώρο, πού και πού ξαφνιάζεται από τις φωνές κι όλο κολλάει πάνω στον αδελφό της, έτσι όπως κολλάνε τα αδέλφια μεταξύ τους ακουμπώντας την πλάτη ο ένας στον άλλο και σπρώχνονται λίγο, λέγοντας με το σώμα «είσαι εδώ για μένα». Κι εκείνος απαντάει σ’ αυτό τον σιωπηλό σωματικό διάλογο «εδώ είμαι, μη φοβάσαι», φίγγοντάς της το χέρι ακόμα δυνατότερα. Υστερα, όταν έρχεται ο παπάς και πρέπει να την αφήσει για να πάει στη γραμμή, την παραδίδει απρόθυμα στα χέρια της μαμάς στο λεπτό όμως την ξεχνάει γιατί ενώνεται με τους φίλους του ενώ κάποιοι κάνουν σουτ γιατί αρχίζει ο αγιασμός.

Ετσι στεκόμαστε όλοι μαζί, δάσκαλοι από τη μια, μαθητές από την άλλη, και κοιταζόμαστε όσο ψέλνει ο παπάς και ανταλλάσσουμε χαμόγελα και νοήματα με τα μάτια, γράφοντας έτσι σιωπηλά ένα καινούριο ετήσιο συμβόλαιο. «Είμαστε εδώ, παρέα, για άλλη μία σχολική χρονιά, άλλη μία χρονιά της ζωής μας. Καλή χρονιά μας!».

Χαρά Κατσαρή,  «Πρώτο θέμα»,2010

ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΠΑΚΕΤΑ

Τα διδακτικά πακέτα μπορείτε να τα βρείτε εδώ αλλά και στο Ψηφιακό Σχολείο.